بعد از مدتی که از هم بی خبر بودند اومد دید دوستش براش نوشته: "کجایی که از خوبی های زندگی برام بگی؟" شاید این دوستش هم باور نمیکرد که کمی بعد خودش هم دلیلی برای زندگی نداره، چه برسه به خوبی ها و خوشی ها... پی نوشت: این مجموعه مطالب، برای خودشون داستانی دارند، بس مُفصّل! :) به همین دلیل نظرات فعال نیس...

امشب به قصه ی دل من گوش میکنی فردا مرا چو قصه فراموش میکنی این دُر همیشه در صدف روزگار نیست می گویمت ولی تو کجا گوش میکنی؟ دستم نمیرسد که در آغوش گیرمت ای ماه! با که دست در آغوش میکنی؟ در ساغر تو چیست که با جرعه ی نخست هشیار و مست را همه مدهوش میک

شاید زمان مناسبی نباشه ولی چند هفته است دارم نوحه ای رو گوش میدم که مضمونش به نظرم فوق العاده است. یعنی خوب و عالی و دوست داشتم و این توصیفات کافی نیست. فوق العاده است. ترکیب روایات، وقایع تاریخ معاصر کشورمون و سخنان بزرگانمون به بهترین شکل ممکن. دا

یکی به یه عده بگه: اینکه روز اربعین، کلاس و جلسه و کار و زندگی رو تعطیل نمیکنید نشونه ی توسعه یافتگی و مسئولیت پذیری و اهمیت به نظم و برنامه ریزی نیست. اصلاً چطور میشه روال عادی زندگی رو طی کرد توی این روز؟ وجدانتون اجازه میده؟ اگه اعتقاد ندارید حداق

حتما این روایت از حضرت علی(ع) رو شنیدید: «اینکه خلخال از پای دختر یهودی ربوده اند را مردی بشنود و در غم این حادثه دق کند و بمیرد، حق دارد» میدونستید اصلش چی بوده؟: «اینکه خلخال از پای دختر یهودی ربوده اند و هیچ کسی در دفاع از او شمشیر نکشیده و ظالم را نابود نکرده را مردی بشنود و در غم این حادثه دق ک...

بازم حرفهای تکراری! اینکه تغییر کنیم میتونه خوب باشه یا بد. ولی وقتی یکباره، بدون خواست خودمون، و ظاهراً با شیب منفی تغییر میکنیم و حتی بعد از ماهها یا شاید سالها همچنان خودمون رو گره زدیم به خواسته ها و علایق گذشته مون، ماجرا دردناک میشه. چرا میگم "

این متن یه مقدار طولانیه و معلوم هم هست که کپی کردم! ولی امیدوارم حوصله کنید و وقت داشته باشید که بخونید. بسیار جای تفکر داره. «معنای زندگی مسئلهی معنای زندگی وقتی پیش می آید که شما شور زندگی را از دست بدهید. یکی از عللی که در دوران مدرن مسئلهی مع

شده حس کنید باید یه حرفهایی رو بگید و هی کلمات بیان سر زبونتون ولی باز به دلایلی خودتون رو قانع کنید که لزومی نداره وارد بحث بشید؟ حتماً شده. حالا فکر کنید یه نفر حرف زدن براش از نون شب واجب تر باشه!!! بعد مدام در همچنین شرایطی قرار بگیره! :)) + اومدم کلی حرف بزنم ولی یهو دیدم همین چند جمله کافیه. ب...

اولین توصیه وزیر جدید به دانشجویان رو شنیدید؟ :-) توصیۀ درست و مهمی هست ولی به یه نکته توجه نشده، اون هم اینه که اساساً عشق وقتی میاد که خودت هم حواست نیست. مثلاً درست وقتی میاد که مطمئنی دیگه سن و سالی ازت گذشته و عاقل و منطقی شدی و رفتار بچه گانه

با وجود اینکه شبکه مباحث مهمی داره و طرفدار هم زیاد داره ولی من که هیج وقت بهش علاقه مند نشده بودم، حتی موضوعات مربوط به امنیت هم مورد توجهم نبود تا اینکه... تا اینکه دو روز پیش یه نفر یه مثالی راجع به Sensor Networks و نوع برقراری ارتباط نودهاشون و

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم برای من این روزها با خوندن وبلاگ میگذره. مجموعه مطالبی که در وبلاگ راه و بی راه گذاشته میشه عالی اند. خوندن هر قسمت شاید 10 دقیقه هم وقت نگیره ولی خیلی با ارزشه. اگه خواستید پیگیرشون باشید، "خدایی که هست، خدایی که داری

راستش وقتی حرف به درد بخوری ندارم، کمتر بنویسم بهتره. البته هیچ وقت حرف مفیدی نداشتم ولی این هفته همش درگیر کارهای اداری و پیدا کردن استاد بودم و دیگه اصلا نرسیدم بنویسم! بله دیگه، استاد رو باید پیدا کنیم!! ایشون دو روز در هفته میومدن که همون رو هم د

مدتی بود تلگرام رو چند روز یک بار چک میکردم. انصافاً هم مؤثر بود و زمان برای کارهای مفیدتری مثل مطالعه و توجه به خانواده صرف میشد. چند روز پیش اتفاقی دوستی رو که نزدیک به یکسال بود ندیده بودم دیدم. و در طی این چند روز مکالمات طولانی توی تلگرام مجدداً

اول: خُب امروز جمعه بود! ولی من از قبل برنامه ای براش نداشتم. ولی اتفاقایی پیش میاد که ثابت کنه جمعه ها یعنی دلتنگی... مثلاً امروز فهمیدم علاوه بر صفتِ نیکوی فضولی(!)، حسود هم هستم! نبودم ها! چون خاطراتی دارم از دوستانی که مثلاً تعجب میکردن از اینکه

یعنی یک بار نشد ما تلویزیون رو روشن کنیم یه فیلمی، سریالی، حتی برنامه ی تلویزیونی نشون بده که وصف حالِ ما نباشه و باهاش همزادپنداری نکنیم! دیشب نیمه های فیلمی که شبکه3 نشون میداد رسیدم و چند دقیقه اش رو دیدم، بعد دیدم وقت تلف کردنه و خاموشش کردم، با

جدیداً به یکی دیگه از کمالات خودم پی بردم! چشمم شوره! اون هم یه حالت خاص که فقط خودم رو چشم میزنم! امروز گفتم برم دانشگاه ببینم چه خبراست. تو راه پیش خودم میگفتم چه هفته ی خوبی بود و جای تعجب داره که چند روزه اصلا گریه نکردم و اینا. خلاصه که به ساعت

داشتم توی وبلاگهای دیگه میچرخیدم، دیدم چقدر بعضی ها وبلاگاشون شیک و خوشگله. نه فقط محتوا که ظاهر وبلاگشون. من که هیچ وقت به سر و وضع وبلاگم نرسیدم، محتواش هم که بماند! :) البته که من حوصله ی خودم رو هم ندارم. :)

یک) داشتم یکی از کامنت ها رو جواب میدادم، بی دلیل این عبارت اومد به ذهنم: "الحمد لله علی عظیم رَزیَّتی" میخوام زار بزنم. برای خودم. میدونید که این عبارت در سجده ی آخر زیارت عاشورا اومده. یعنی خدایا شکرت برای این مصیبت عظیم. حتی شنیدیم که میگن شکر، نعمت رو زیاد میکنه و اینجا هم مصیبت رو مثل یک نعمت د...

منشی: پوستتون چربه یا خشک؟ من: نمیدونم! چون حداقل روزی دوبار صورتم رو با صابون میشورم... منشی: خوب پس چربه! من: ...!!! همین مکالمه با دکتر هم تکرار میشه. و به طور عجیب و در عین حال بامزه ای، هیچکدوم نمیذارن جمله ام رو تموم کنم! و هر دو نفر فکر کردن چون پوستم چربه، چند بار میشورم که خشک بمونه! حالا و...

پست قبلی شاید خیلی حرفهای الکی و معمولی داشت ولی دیدم شرط انصاف نیست که وقتی حالم خوبه چیزی ننویسم و فقط با غم و غصه هام دیگران رو ناراحت کنم. فقط امیدوارم این حالِ خوب از الگوی همیشگی نمودارهای نوسانی تبعیت نکنه و دوام داشته باشه. ان شاء الله. + ان شاء الله حالِ همه، همیشه خوب باشه.